Nie działa? Zainstaluj DevalVR, QT lub Flash  polski English Feed RSSŚledź nas na TwitterzeŚledź na Pintereście
Szukaj w panoramach:
»
Niedzica na Spiszu - XIV-wieczny murowany kościół parafialny pw. św. Bartłomieja. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Niedzica na Spiszu - XIV-wieczny murowany kościół parafialny pw. św. Bartłomieja.

"Dokumentem najdawniejszej historii wsi niedzickiej jest murowany kościół, zamknięty ogrodzeniem, podparty mocnymi skarpami. W miejsce zniszczonych źródeł archiwalnych metrykę kościoła stanowi tu kształt jego prezbiterium, zachowany rzeźbiony herb Berzeviczów, umieszczony na gotyckim sklepieniu oraz skromne gotyckie portale. W najstarszych częściach prezbiterialnych pochodzi kościół zapewne z początku XV wieku. późniejsze wieki złożyły się na ukształtowanie innych części budynku. Konsekracja w roku 1501 wskazuje na jakąś zasadniczą przebudowę; w XVIII wieku dodano sklepienie w nawie i kaplicę boczną, w XIX wieku na nowo przestawiono zniszczoną wieżę. Układ przestrzenny kościoła jest bardzo prosty, składa się bowiem z prezbiterium o gotyckim sklepieniu z żebrami, i o ścianach wielobocznych oraz z prostokątnej nawy o sklepieniu późniejszym. Do tego głównego zrębu dostawione są: od zachodu wieża, będąca zapewne powtórzeniem dawnej i od północy niewielka, pierwotna zakrystia oraz duża kaplica z XVIII wieku." (Hanna Pieńkowska, Tadeusz Staich: Drogami skalnej ziemi, Kraków 1956).
• Dodano do galerii Rozmiar: 4,2 MBWyświetleń: 4846 (#1032)
Niedzica - XIV-wieczny kościół parafialny pw. św. Bartłomieja, czyli nieznana rokokowa perła Polskiego Spisza. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Niedzica - XIV-wieczny kościół parafialny pw. św. Bartłomieja, czyli nieznana rokokowa perła Polskiego Spisza.

"Kościół wygląda jak wspaniały salon pełen rzeźb, światła, ruchu i ozdób. Głównym akcentem jest monumentalna konstrukcja ołtarza głównego, zajmująca całą ścianę i sięgająca po sklepienie. Mocne kręcone kolumny boczne podtrzymują wydatny gzyms, cechujący się bogatym, plastycznym ukształtowaniem. Jest on przerwany środkową, dwupiętrową częścią ołtarza, bogatą w drobne złocone ornamenty. Zamiast wewnętrznych kolumn - potężne, biało odziane postacie aniołów podtrzymują na głowach całą konstrukcję. [...] Ołtarz roi się od rzeźb. Są to anioły w locie, rozkoszne, uskrzydlone główki lub też bogata, drgająca życiem ornamentacja. Całość robi wrażenie plastyczne, nie liczące się z ciężarem postaci, z siłą przyciągania, z poczuciem równowagi lub też zmysłem konstrukcji. Jak gdyby człowiek znajdował najwyższą radość w przezwyciężaniu materii, w olśniewaniu widza swoją potęgą twórczą, a raczej potęgą Tego, którego sztuka ludzka miała chwalić. Było to więc egzaltowane, burzliwe oraz pompatyczne w bogactwie zwycięstwo idei, triumf i fanfary kontrreformacji. Ustawione kulisowo w nawie ołtarze boczne, o bogatej plastycznej dekoracji kolumn i gzymsowań, zdobione są nieco drobniejszą ornamentyką, przylegającą, przylepioną niemal do ich ścian. Tutaj cała uwaga skupia się na świetnych artystycznie, złoconych rzeźbach nadnaturalnej wielkości, przedstawiających świętych Joachima i Józefa oraz święte Rozalię i Apolonię w rozkołysanym ruchu, w ożywionych szatach, których fałdy są kształtowane szerokimi, pełnymi rozmachu cięciami dłuta." (Hanna Pieńkowska, Tadeusz Staich: Drogami skalnej ziemi, Kraków 1956).
• Dodano do galerii Rozmiar: 3,8 MBWyświetleń: 6575 (#432)
Poręba Wielka (powiat oświęcimski) - XVI-wieczny kościół parafialny pw. św. Bartłomieja. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Poręba Wielka (powiat oświęcimski) - XVI-wieczny kościół parafialny pw. św. Bartłomieja.

"Świątynia posiada charakter późnogotyckiego kościoła odmiany śląskiej. Ściany wzniesiono w konstrukcji zrębowej i oszalowano je gontem. Kościół składa się z nawy i węższego zamkniętego trójbocznie prezbiterium z dobudowaną zakrystią. Od zachodu do nawy przylega wieża o konstrukcji słupowo-ramowej z pochylonymi ścianami, zwieńczona cebulastym hełmem, płynnie przechodzącym w ostrosłup. Ściany izbicy wieży oszalowano pionowo z listwowaniem, ozdobną koronką i okrągłymi otworami. Nawę i prezbiterium nakrywają oddzielne dachy wielopołaciowe o różnej wysokości kalenicy, kryte blachą. Obiekt obiegają otwarte soboty z wydatnymi dachami gontowymi." (Szlak Architektury Drewnianej, Kraków 2005).
• Dodano do galerii Rozmiar: 3,7 MBWyświetleń: 4724 (#1116)
Stary nagrobek przy kościele św. Bartłomieja w Porębie WielkiejTablica informacyjna Szlaku Architektury Drewnianej przy kościele św. Bartłomieja w Porębie Wielkiej
Poręba Wielka (powiat oświęcimski) - wnętrze kościoła św. Bartłomieja. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Poręba Wielka (powiat oświęcimski) - wnętrze kościoła św. Bartłomieja.

Modrzewiowy kościółek to jedna ze starszych świątyń na Pogórzu Śląskim; zbudowany w początkach XVI wieku, przetrwał do dziś bez większych przeróbek. W nawie warto zwrócić uwagę na oryginalną młodopolską polichromię na stropie: koronacji Matki Boskiej towarzyszy kilkunastu polskich świętych, a u jej stóp widnieje alegoria Polski w osobie umierającego powstańca, znad którego zrywa się orzeł trzymający miecz.
• Dodano do galerii Rozmiar: 3,2 MBWyświetleń: 6515 (#444)
Kościół św. Bartłomieja w Morawicy. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Kościół św. Bartłomieja w Morawicy.

Wedle XVIII-wiecznej tradycji właściciele Morawicy, Tęczyńscy herbu Topór, ofiarowali w 1408 r. część murowanych zabudowań tutejszego zamku na potrzeby kościoła. Prawdopodobnie dolne kondygnacje obecnej plebanii są częścią budynku mieszkalnego zamku Toporczyków. Obecna, barokowa postać świątyni pochodzi z lat 1743-48.
• Dodano do galerii Rozmiar: 3,5 MBWyświetleń: 11518 (#64)
Herb na portalu kościoła w MorawicyFigura Matki Boskiej przy kościele w MorawicyPopiersie Jana Pawła II przy kościele w Morawicy
Strona
1 2 3
Pokaż lokalizację wszystkich panoram
Kontakt
Zainteresowany?
Napisz maila na adres
panoramy@zbooy.pl
Najnowszy komentarz
Niedziela, 1 października 2017: Wyczekany wschód słońca na szczycie Rohacza Płaczliwego (Plačlivô, 2125 m) w słowackich Tatrach Zachodnich
Wschód słońca na Rohaczu Płaczliwym
Ano piknie. A i mnie się udało (wreszcie, po raz pierwszy) wyskoczyć w Nie na parę dni jesienią :-) Poezja, zupełnie inny świat. Nieporównywalne z latem (tzn. niekoniecznie wspanialsze, ale diametralnie różne) barwy, niskie słońce rzucające głębokie cienie, które cudownie ukazują rzeźbę terenu, ujawniając wszystkie żleby, depresje, żeberka (latem tego nie ma), ale [...] (grzanek)
© Szymon "Zbooy" Madej
2005–2017