Nie działa? Zainstaluj DevalVR, QT lub Flash  polski English Feed RSSŚledź nas na TwitterzeŚledź na Pintereście
Szukaj w panoramach:
»
Krypta księdza Piotra Skargi pod prezbiterium kościoła św. Piotra i Pawła w Krakowie. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Krypta księdza Piotra Skargi pod prezbiterium kościoła św. Piotra i Pawła w Krakowie.
• Dodano do galerii Rozmiar: 1,7 MBWyświetleń: 11299 (#121)
Restaurowany grobowiec Jana Matejki na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Restaurowany grobowiec Jana Matejki na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

W dzień Wszystkich Świętych przy położonym na środku głównej alei grobie płonie zawsze mnóstwo zniczy.
• Dodano do galerii Rozmiar: 2,7 MBWyświetleń: 4889 (#1268)
Noc Wszystkich Świętych przy grobowcu Jerzmanowskich na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Noc Wszystkich Świętych przy grobowcu Jerzmanowskich na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Wikipedia: Erazm Józef Jerzmanowski herbu Dołęga [...] urodził się w rodzinie ziemiańskiej, był synem Franciszka i Kamili z Kossowskich, prawnukiem Franciszka Jerzmanowskiego, posła na Sejm Czteroletni oraz stryjecznym wnukiem barona Pawła Jerzmanowskiego, generała, towarzysza Napoleona na Elbie. Szkołę średnią ukończył w Warszawie, po czym wstąpił do Instytutu Politechnicznego w Puławach. w 1863 r. wraz z innymi studentami przyłączył się do Powstania styczniowego, walczył u boku gen. Mariana Langiewicza. Po upadku powstania, w 1864 został internowany w Galicji i osadzony w twierdzy w Ołomuńcu.

Zwolniony, zmuszony do emigracji, wyjechał do Paryża, gdzie podjął studia w Szkole Wyższej Polskiej na Montparnasse (1864), a następnie, idąc śladem stryjecznego dziadka generała, w Szkole Inżynierii i Artylerii Wojskowej w Metz. W 1870 r. walczy jako oficer w Wojnie francusko-pruskiej. Po jej zakończeniu, podejmuje pracę inżyniera. W roku 1873 francuskie przedsiębiorstwo prowadzące eksploatację gazu świetlnego na kontynencie amerykańskim, wysyła go do Stanach Zjednoczonych. Wkrótce po przybyciu tam Jerzmanowski żeni się z amerykanką Anną Koester, a w 1879 r. otrzymuje obywatelstwo amerykańskie. W USA zajmuje się sprawami gazyfikacji i produkcji karbidu, patentuje 17 wynalazków w dziedzinie gazownictwa, inwestuje. Z czasem Jerzmanowski staje się właścicielem ogromnego majątku, posiadaczem trzeciej co do wielkości fortuny w Stanach Zjednoczonych, a pierwszej wśród Polonii. Prasa całego świata donosi o największych transakcjach w przemyśle gazowniczym, których głównym udziałowcem jest baron Jerzmanowski. Zostaje nazwany "człowiekiem, który oświetlił Amerykę".

Jerzmanowski hojnie wspierał Polonię amerykańską, a zwłaszcza jej działalność oświatową. Przeznaczał duże sumy na finansowanie działalności naukowej, kulturalnej i oświatowej wśród emigracji. Opiekował się emigrantami, w Nowym Jorku zbudował kościół katolicki, utrzymywał Czytelnię Polską, brał udział w działalności Związku Polskiego w Stanach Zjednoczonych, kierując w utworzonym w 1886 r. Komitetem Centralnym Dobroczynności. [...] W 1896 roku powrócił ze znaczną fortuną do kraju. Osiadł w Galicji, gdzie zakupił majątek (zespół pałacowo-parkowy) w Krakowie - Prokocimiu. Nie zaprzestał swojej działalności charytatywnej. Wspomagał materialnie chłopów, w szczególności rodziny wielodzietne. Znane są przypadki, kiedy potrzebujących obdarowywał działką ziemi lub materiałem na budowę domu. Wspierał muzeum i skarb narodowy w Raperswilu, ufundował wawelskie witraże autorstwa Mehoffera. [...]

Zmarł w swoim majątku w 1909 r. i został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie, w powszechnie znanym ze względu na artystyczną wartość grobowcu, którego autorem jest znakomity rzeźbiarz Wacław Szymanowski.

Na mocy jego testamentu Akademia Umiejętności w Krakowie otrzymała 1 200 000 koron (365 kilogramów złota) na utworzenie Fundacji im. Erazma i Anny Jerzmanowskich. Zgodnie z zapisem, nagrodę mógł otrzymać tylko Polak i katolik, pochodzący z przedrozbiorowych terenów Polski, naukowiec, twórca kultury lub społecznik. Nagrody wypłacano corocznie - stypendia w wysokości czterdziestu tysięcy koron każda.

• Dodano do galerii Rozmiar: 3,4 MBWyświetleń: 3313 (#1967)
Cmentarz Rakowicki w KrakowieCmentarz Rakowicki w KrakowieCmentarz Rakowicki w KrakowieCmentarz Rakowicki w KrakowieCmentarz Rakowicki w KrakowieCmentarz Rakowicki w KrakowieCmentarz Rakowicki w KrakowieCmentarz Rakowicki w Krakowie
Grobowiec rodziny Seifertów na Cmentarzu Rakowickim. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Grobowiec rodziny Seifertów na Cmentarzu Rakowickim.

Grób zamożnego rodu krakowskich kupców stoi pod murem w najstarszej części cmentarza. Jest to tzw. kapliczka, miniaturowa budowla z dostępnym wejściem, oknami i właściwą komorą grobową pod posadzką. Wewnątrz tablica nagrobna głosi: "Teressie z Glixellich Seifert zmarłéj 18. Listopada 1842 r. w wiośnie życia, bo lat 28 dopiero liczącéj, stroskany Mąż Pomnik ten poświęca". Autorem płaskorzeźby, przedstawiającej klęczącą kobietę z kwietnym wiankiem w ręce, jest włoski artysta Antonio Bosa (1780-1845), uczeń sławnego Canovy.
• Dodano do galerii Rozmiar: 2,5 MBWyświetleń: 4642 (#1404)
Cmentarz Rakowicki w Krakowie - grobowiec rodziny SeifertówCmentarz Rakowicki w Krakowie - grobowiec rodziny SeifertówJedna z tablic w grobowcu Seifertów na Cmentarzu Rakowickim, datowana 1844Grobowiec rodziny Seifertów na Cmentarzu Rakowickim - detal kratyCmentarz Rakowicki w Krakowie - epitafium Joanny Leyterówny (zm. 1830)Cmentarz Rakowicki w Krakowie - epitafium prof. Dominika Oesterreichera (zm. 1809)Cmentarz Rakowicki w KrakowieCmentarz Rakowicki w KrakowieCmentarz Rakowicki w Krakowie - epitafium Kaspra Góreckiego (zm. 1819)Cmentarz Rakowicki w Krakowie - epitafium Kunegundy Grzybowskiej (zm. 1831)Cmentarz Rakowicki w Krakowie - epitafium Jana Orczykowskiego (zm. 1839)Cmentarz Rakowicki w Krakowie - najstarsze zachowane epitafium Szymona Hellmonda (zm. 1804)
Grób Julii - pusty sarkofag w krypcie dawnego klasztoru kapucynów przy Via del Pontiere w Weronie. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Grób Julii - pusty sarkofag w krypcie dawnego klasztoru kapucynów przy Via del Pontiere w Weronie.

"W grobie? nie, młoda ofiaro, nie w grobie,
W latarni raczej, bo tu Julia leży;
A blask jej wdzięków zmienia to sklepienie
W przybytek światła."
(Szekspir: Romeo i Julia, akt V; tłum. Józef Paszkowski).
• Dodano do galerii Rozmiar: 5,2 MBWyświetleń: 5802 (#817)
Tablica z cytatem z Szekspira koło grobu Julii w Weronie"Pogrzeb Julii" - rzeźba w brązie Sergio Pasetty"Romei i Julia złączeni na zawsze" - rzeźba w brązie Sergio Pasetty
Strona
1
Pokaż lokalizację wszystkich panoram
Kontakt
Zainteresowany?
Napisz maila na adres
panoramy@zbooy.pl
Najnowszy komentarz
Czwartek, 2 listopada 2017: Na murach pałacu Pena w portugalskiej Sintrze
Palácio da Pena
Czy to już jest koniec? :( (widz)
© Szymon "Zbooy" Madej
2005–2017