Nie działa? Zainstaluj DevalVR, QT lub Flash  polski English Feed RSSŚledź nas na TwitterzeŚledź na Pintereście
Szukaj w panoramach:
»
XVIII-wieczny drewniany kościół parafialny pw. św. Józefa Oblubieńca przy ulicy Ogrodowej w Łodzi. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
XVIII-wieczny drewniany kościół parafialny pw. św. Józefa Oblubieńca przy ulicy Ogrodowej w Łodzi.
• Dodano do galerii Rozmiar: 4,6 MBWyświetleń: 4503 (#1152)
Wnętrze kościoła pw. św. Józefa Oblubieńca przy ulicy Ogrodowej w Łodzi. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Wnętrze kościoła pw. św. Józefa Oblubieńca przy ulicy Ogrodowej w Łodzi.

"Kościół św. Józefa pierwotnie nosił wezwanie Wniebowzięcia NMP. Budowa pierwszego, drewnianego kościoła miała miejsce ok. 1370 r. Ufundowany przez właściciela Łodzi biskupa Zbyluta Gołańczewskiego, został ulokowany w okolicy dzisiejszego skrzyżowania ulic Zachodniej i Lutomierskiej. W tym samym czasie arcybiskup gnieźnieński Jarosław Bogoria Skotnicki eryguje tu parafię. Różne klęski, pożary, najazdy spadające na miasto przyczyniły się do upadku i zaniedbania tej świątyni.

Z fundacji biskupa kujawskiego Antoniego Ostrowskiego wybudowano w latach 1765-1768 nowy kościół na solidnym, murowanym fundamencie. Usytuowano go w pobliżu na tzw. Górkach Plebańskich (dziś Plac Kościelny). Łódź do XVIII w. była niewielką osadą rolniczą, toteż mały kościółek zaradzał potrzebom duszpasterskim. Od roku 1835 do 1837 rozbudowano go. Został wydłużony i oszalowany.

W 1880 r. parafia liczyła już 6 tys. wiernych. Łódź stawała się ruchliwym ośrodkiem przemysłowym. Wobec tych wyzwań postanowiono w 1881 r. znowu rozbudować kościół. Prace jednak okazały się niewystarczające. Podjęto decyzję o postawieniu nowego okazałego kościoła murowanego. Władze carskie nakazały starą świątynię wyburzyć. Wówczas proboszcz ks. Jan Siemiec wpadł na pomysł, by kościół przenieść na nowe miejsce. Wybrano cmentarz przy ul. Ogrodowej, na którym od 1856 r. nie chowano zmarłych. Władze carskie poinformowano, że po przeniesieniu w głównym ołtarzu umieści się obraz św. Mikołaja, przed którym będzie można zanosić modlitwy za cara Mikołaja I. Zamysł się powiódł i po 123 latach drewniany kościół zmienił miejsce swej lokalizacji.

Istnieje podanie, że kościół przeniesiono w ciągu jednego dnia. Uczynili to pracownicy pobliskiej fabryki Izraela Kalmanowicza Poznańskiego. Prace miały miejsce od 10 kwietnia 1888 r. Po złożeniu całości 21 maja 1888 r. został poświęcony przez arcybiskupa warszawskiego Wincentego Teofila Chościak Popiela i nadano mu wezwanie św. Józefa. Odtąd był kościołem filialnym parafii Wniebowzięcia NMP.

Ten status świątyni trwał do końca 1909 r. Na mocy dekretu arcybiskupa Chościak Popiela 1 stycznia 1910 r. powstała tu parafia św. Józefa. Za pierwszego proboszcza dokonano rozbudowy kościoła, poszerzając go o nawy boczne, kaplice boczne i modernizując prezbiterium. W latach 20. XX w. firma św. Wojciecha w Poznaniu wykonała pięć nowych ołtarzy do kościoła. Ich fundatorem był Żyd I. K. Poznański - współwłaściciel pobliskich zakładów.

Kolejna rozbudowa miała miejsce w 1957 r. Rozpoczęto ją bez zgody władz. Poszerzono m.in. kaplice boczne i wstawiono w nich drzwi. Następne lata związane są z remontami, malowaniem kościoła, wykonaniem polichromii itp. Te różne prace spowodowały, że kościółek zatracił swój pierwotny charakter. Mimo tego przyciąga swą niepowtarzalnością, urokiem, wyglądem nie pasującym do architektury wielkiego miasta. Jest niemym świadkiem historii Łodzi, pamięta rozbiory Polski i powstania narodowe. Jest jedną z najstarszych budowli naszego miasta." (Tekst z tablicy informacyjnej na kościele).

• Dodano do galerii Rozmiar: 3,0 MBWyświetleń: 5643 (#626)
Na placu Wolności w Łodzi. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Na placu Wolności w Łodzi.

"Centralny plac Łodzi, położony u północnego wylotu ul. Piotrkowskiej. Wytyczony został w 1823 roku jako rynek zakładanej wówczas osady sukienniczej "Nowe Miasto", na skrzyżowaniu traktu Piotrkowskiego biegnącego z północy na południe i ul. Średniej (obecnie Pomorska) biegnącej ze wschodu na zachód. Nadano mu kształt regularnego ośmiokąta foremnego. Dla odróżnienia od pierwotnego rynku Łodzi, położonego ok. 450 m na północ, był on nazywany Nowym Rynkiem. [...] W centrum placu usytuowano miejskie targowisko. Przy placu w 1827 roku stanął budynek Ratusza Miejskiego, oraz kościół ewangelicki Św. Trójcy (pierwsze reprezentacyjne budynki Łodzi). W 1898 roku na Nowy Rynek dotarła komunikacja tramwajowa, a targowisko zostało przekształcone w reprezentacyjny plac miasta.
Rynek został przemianowany na Plac Wolności w chwili odzyskania przez Polskę niepodległości w 1918. W roku 1930, pośrodku placu, stanął pomnik Tadeusza Kościuszki. Po agresji Niemiec na Polskę i aneksji Łodzi przez III Rzeszę niemieckie okupacyjne władze Łodzi zburzyły pomnik 11 listopada 1939, a plac przemianowały na Deutschlandplatz. Pomnik odbudowany został w identycznym kształcie w roku 1960." (Tekst z Wikipedii).
• Dodano do galerii Rozmiar: 2,9 MBWyświetleń: 4498 (#1158)
Pomnik Twórców Łodzi Przemysłowej przy skrzyżowaniu Piotrkowskiej i Jaracza w Łodzi. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Pomnik Twórców Łodzi Przemysłowej przy skrzyżowaniu Piotrkowskiej i Jaracza w Łodzi.

Galeria Wielkich Łodzian to grupa plenerowych rzeźb z brązu, upamiętniających sławne osoby związane z Łodzią. Ustawiane są one od 1999 roku na najsławniejszym trakcie miasta - ulicy Piotrkowskiej. Podążając "Pietryną" od placu Wolności na południe, napotkamy najpierw ustawiony przed domem handlowym "Magda" pomnik Twórców Łodzi Przemysłowej, popularnie zwany Fabrykantami. Przy stole w stylu lat 20. zasiadają trzej "królowie bawełny" - Izrael Poznański, Karol Scheibler i Ludwik Grohman.
• Dodano do galerii Rozmiar: 3,0 MBWyświetleń: 4716 (#1019)
Pomnik Artura Rubinsteina przy ulicy Piotrkowskiej w Łodzi. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Pomnik Artura Rubinsteina przy ulicy Piotrkowskiej w Łodzi.

Pomnik jest częścią Galerii Wielkich Łodzian, która od 1999 roku zdobi ul. Piotrkowską wykonywanymi w brązie rzeźbami plenerowymi.

Artur Rubinstein siedzi przy fortepianie we fraku. Dłonie ma oparte na klawiaturze. Po wrzuceniu do mechanizmu monety, urządzenie odtwarza Koncert f-moll Chopina, Koncert fortepianowy b-moll Czajkowskiego, Walc cis-moll Chopina lub Polonez As-dur Chopina. Podniesiona klapa przypomina ptasie skrzydło. Obok położono klucz wiolinowy.

Pomnik został odsłonięty 23 września 2000 roku z okazji Światowego Spotkania Łodzian. Autorem projektu jest Marcel Szytenchelm. Pomnik ustawiono przed kamienicą przy Piotrkowskiej 78, gdzie niegdyś mieszkał znany pianista.

Przeciw ustawieniu pomnika protestowała rodzina Artura Rubinsteina. W imieniu jego rodziny, córka artysty Ewa Rubinstein wystosowała pisma protestacyjne do Urzędu Miasta Łodzi i Kancelarii Premiera RP, twierdząc, że forma pomnika i jego niska wartość artystyczna obraża pamięć artysty. Ewa Rubinstein ze względu na obecność pomnika odmawiała przez 6 lat przyjazdu do Łodzi na uroczystości poświęcone swojemu ojcu. Wśród artystów plastyków i środowiska muzycznego w Łodzi rzeźba również wywołała liczne kontrowersje. Istnieją plany, aby usunąć istniejący pomnik i umieścić w jego miejscu bardziej wartościowe artystycznie dzieło poświęcone temu samemu artyście. (Tekst na podstawie Wikipedii).

• Dodano do galerii Rozmiar: 2,9 MBWyświetleń: 4578 (#1109)
Łódź: Fortepian Rubinsteina
Strona
1 2 3
Pokaż lokalizację wszystkich panoram
Kontakt
Zainteresowany?
Napisz maila na adres
panoramy@zbooy.pl
Najnowszy komentarz
Sobota, 21 stycznia 2017: Widok ze szczytu Babiej Góry na słońce zachodzące ponad morzem chmur
Styczniowy zachód słońca na Babiej Górze
To było zdecydowanie piękniejsze niż ten sylwestrowy smog
© Szymon "Zbooy" Madej
2005–2016