Nie działa? Zainstaluj DevalVR, QT lub Flash  polski English Feed RSSŚledź nas na TwitterzeŚledź na Pintereście
Szukaj w panoramach:
»
Wnętrze bazyliki św. Wawrzyńca za Murami (San Lorenzo fuori le mura) w Rzymie. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Wnętrze bazyliki św. Wawrzyńca za Murami (San Lorenzo fuori le mura) w Rzymie.

"To, co mamy przed sobą, nie jest podobne do znanego schematu. Nawa jest ogromna, obrzeżona gigantycznymi kolumnami — i nie kończy się absydą, tylko po łuku triumfalnym biegnie dalej i zamyka się ścianą z oknami. Jak gdyby połączyć dwa kościoły skierowane w przeciwną stronę. Dokładnie to.

Wszystko zaczęło się od męczeństwa diakona Wawrzyńca i przeniesienia jego grobu przez Konstantyna do nowo zbudowanej bazyliki. Ale okazało się, że wody podziemne naruszają fundamenty. W VI wieku papież Pelagiusz II decyduje o postawieniu tuż obok nowej świątyni z relikwiami — tak powstaje najstarsza część, zachowana. Budowla z czasów Konstantyna jakiś czas jeszcze działała, potem znikła bez śladu. Napływ wiernych do grobu świętego ciągle wzrastał i w XIII wieku Honoriusz III postanawia kościół powiększyć. Nie naruszając dawnego (z wyjątkiem zburzonej absydy...), dodając dalszy ciąg nawom i zamykając je portykiem, przez który dziś wchodzimy. Poprzednia świątynia patrzyła na północ, ta będzie skierowana na południe. W ten sposób otrzymaliśmy ogromną przestrzeń, gdzie wzrok nie jest zahamowany przez wybitą złotem czaszę, a trafiając na okna, może podjąć imaginacyjną wędrówkę dalej. Stara i nowa część nie są identyczne, mają nieco różny nastrój, ale ta dwudzielność, z pauzą przy dawnym i zachowanym łuku triumfalnym, układa się znakomicie w jedną świątynię. Architekci epoki popełnili nieduży błąd, czy też mieli jakieś powody, aby nowa część nie leżała dokładnie w linii prostej wobec starej — zaplanowali lekkie odchylenie osi. Gdy patrzymy od progu, trudno to stwierdzić gołym okiem, ale w mżącej jasności za ołtarzem, ustawionym pod łukiem, jest jakaś niecodzienna atmosfera. Dopiero narysowany plan pokazuje ugięcie osi, jakby chodziło o działanie jakiejś siły magnetycznej. Połączenie dwóch gmachów zostało zinterpretowane funkcjonalnie: nowsza część, czyli bazylika honoriańska, to przestrzeń, gdzie gromadzą się wierni. Część pelagiańska to chór, prezbiterium, miejsce dla duchownych zamknięte katedrą, czyli marmurowym tronem biskupim." (Ewa Bieńkowska: Spacery po Rzymie, Warszawa 2010).

• Dodano do galerii Rozmiar: 4,5 MBWyświetleń: 2414 (#2044)
Genialne warunki do dalekich obserwacji z wieży widokowej na szczycie Baraniej Góry (1220 m) w Beskidzie Śląskim. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Genialne warunki do dalekich obserwacji z wieży widokowej na szczycie Baraniej Góry (1220 m) w Beskidzie Śląskim.
• Dodano do galerii Rozmiar: 3,1 MBWyświetleń: 1929 (#2255)
Widok z wieży na Baraniej w stronę Babiej i PilskaSkrzyczne z Baraniej GóryWidok z wieży na Baraniej: na pierwszym planie skałki na Magurce Radziechowskiej, z tyłu Żar z trasą narciarską i zbiornikiem wodnym na szczycieWidok z wieży na Baraniej na Jesioniki: wieża telewizyjna na szczycie Pradziada jest odległa o 138 km, widoczna z prawej Vozka już o 149 km; na pierwszym planie graniczny grzbiet między Czantorią a SoszowemWielki Rozsudziec z Baraniej Góry
Poziom naziemny otwartej w 1902 roku stacji metra Wittenbergplatz w Berlinie, jednej z najstarszych w mieście. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Poziom naziemny otwartej w 1902 roku stacji metra Wittenbergplatz w Berlinie, jednej z najstarszych w mieście.
• Dodano do galerii Rozmiar: 3,2 MBWyświetleń: 3916 (#1471)
Wiadukt Srebrnogórski na trasie dawnej Kolei Sowiogórskiej. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Wiadukt Srebrnogórski na trasie dawnej Kolei Sowiogórskiej.

Malowniczą trasę kolejową Eulengebirgsbahn zbudowano dużym nakładem kosztów na przełomie XIX i XX wieku. Najefektowniejszy był fragment między Srebrną Górą a Woliborzem, gdzie nachylenie torów wymagało dołożenia specjalnej trzeciej szyny zębatej. Niestety, przedsięwzięcie szybko okazało się nieopłacalne i ruch pociągów na tym odcinku trasy wstrzymano już w latach 30. Do dziś zachowały się dwa potężne ceglane wiadukty - oto wyższy z nich, 27-metrowy Wiadukt Srebrnogórski (Silberberger Viadukt).
• Dodano do galerii Rozmiar: 2,0 MBWyświetleń: 7257 (#290)
Upłaz - malownicza polana (1260-1350 m) na północno-zachodnim grzbiecie Ciemniaka, niegdyś centrum rozległej Hali Upłaz. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Upłaz - malownicza polana (1260-1350 m) na północno-zachodnim grzbiecie Ciemniaka, niegdyś centrum rozległej Hali Upłaz.

"Hala, od 40 lat nie użytkowana, sięgała pod Małołączniak i miała 3,25 km² powierzchni, z czego na samą polanę przypadało 15 ha. Intensywny wypas powodował spustoszenie traworośli, a także duże szkody w lasach. W XVII w. hala była własnością bogatego Grzegorza Tylki z Cichego, którego potomkom służyła potem długie lata. W r. 1893 rozpoczęto na niej doświadczalne prace łąkarskie. W latach międzywojennych na polanie stało 8 szałasów i szop, w r. 1960 było ich 10. Do r. 1978 dotrwały tylko dwa - wpisane w rejestr zabytków i wyremontowane przez Muzeum Tatrzańskie. Młodszy z nich spłonął jesienią 1984, starszy, z XIX wieku, zaliczany do najcenniejszych w Tatrach, w jesieni 1994." (Józef Nyka: Tatry Polskie, Latchorzew 2009).
• Dodano do galerii Rozmiar: 3,5 MBWyświetleń: 3532 (#1656)
Strona
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10
Pokaż lokalizację wszystkich panoram
Losowa panorama
Kontakt
Zainteresowany?
Napisz maila na adres
panoramy@zbooy.pl
Najnowszy komentarz
Sobota, 21 stycznia 2017: Widok ze szczytu Babiej Góry na słońce zachodzące ponad morzem chmur
Styczniowy zachód słońca na Babiej Górze
To było zdecydowanie piękniejsze niż ten sylwestrowy smog
© Szymon "Zbooy" Madej
2005–2016