Nie działa? Zainstaluj DevalVR, QT lub Flash  polski English Feed RSSŚledź nas na TwitterzeŚledź na Pintereście
Szukaj w panoramach:
»
Kaplica relikwii w kościele Santa Croce in Gerusalemme w Rzymie. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Kaplica relikwii w kościele Santa Croce in Gerusalemme w Rzymie.

W nowoczesnej kaplicy, wybudowanej w 1930 roku, wystawione są liczne relikwie Męki Pańskiej, przywiezione z Jerozolimy przez św. Helenę, matkę cesarza Konstantyna I: palec niewiernego Tomasza; dwa ciernie z korony cierniowej; gwóźdź, którym ukrzyżowano Chrystusa; fragment tabliczki oraz trzy drzazgi z Krzyża Świętego; kawał belki z krzyża Dobrego Łotra; fragmenty słupa, przy którym biczowano Chrystusa, oraz Jego grobu i żłóbka.
• Dodano do galerii Rozmiar: 3,4 MBWyświetleń: 3173 (#1856)
Bazylika św. Sebastiana za Murami przy Via Appia Antica w Rzymie. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Bazylika św. Sebastiana za Murami przy Via Appia Antica w Rzymie.

"Kościół św. Sebastyana za murami miasta, leży przy drodze Via Appia, na cmentarzu św. Kaliksta, na którym św. Lucyna pochowała ciało św. Sebastyana męczennika. Wybudował go podobno Konstanty wielki; w każdym zaś razie jestto rzeczą pewną, że go papież Damazy odnowił w r. 367; Innocenty I. poświęcił św. Sebastyanowi, a św. Grzegorz wielki wygłosił tutaj swoją 37 homilię. W roku 1611 kardynał Scipion Borghese odbudował ten kościół wedle rysunku Flaminiego Ponzio, ale to odbudowanie zatraciło jego starożytne znamię.

Portyk podtrzymuje 6 kolumn granitowych, wewnątrz zaś kościoła jest tylko jedna nawa. W pierwszym ołtarzu na boku przechowuje się stopa Pana Jezusa, odciśnięta na kamieniu na drodze Via Appia w tem miejscu, gdzie dzisiaj jest kościołek pod nazwą: Domine quo vadis, a na którem to miejscu św. Piotr apostoł uciekając z Rzymu przed prześladowaniem, miał spotkać Pana Jezusa, idącego ku Rzymowi i zapytał go: »Domine quo vadis?« Panie, dokąd idziesz? i odrzekł mu Zbawiciel: »Vado iterimi crucifigi« Idę aby ponownie być ukrzyżowanym, co miało tak zawstydzić świętego apostoła, że powrócił do Rzymu i umarł śmiercią męczeńską. Stopkę tę odciśniętą wyjęto z drogi i tu umieszczono, a tam zrobiono inną i zbudowano nad nią kościołek zwany Domine quo vadis, albo Santa Maria delle Piante. [...] Druga rzecz jaka tu jest w ołtarzu, jestto jedna ze strzał wyjętych z ciała św. Sebastyana; a dalej jest i kolumna, do której ten święty był w czasie męczeństwa przywiązany." (Wincenty Smoczyński: Rzym: jego kościoły i pomniki, Kraków 1902).

• Dodano do galerii Rozmiar: 3,6 MBWyświetleń: 6354 (#482)
Wnętrze kościoła Domine Quo Vadis przy rzymskiej Via Appia Antica, postawionego na miejscu, gdzie uciekający przed prześladowaniami św. Piotr spotkał zmartwychwstałego Chrystusa. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Wnętrze kościoła Domine Quo Vadis przy rzymskiej Via Appia Antica, postawionego na miejscu, gdzie uciekający przed prześladowaniami św. Piotr spotkał zmartwychwstałego Chrystusa.

Tak scenę spotkania odmalował Henryk Sienkiewicz:

"[...]z rąk Piotra kostur podróżny wysunął się na ziemię, oczy patrzyły nieruchomie przed siebie, usta były otwarte, w twarzy malowało się zdumienie, radość, zachwyt.
Nagle rzucił się na kolana z wyciągniętymi przed się ramionami, a z ust jego wyrwał się okrzyk:
— Chryste! Chryste!…
I przypadł głową do ziemi, jakby całował czyjeś stopy.
Długo trwało milczenie, po czym w ciszy ozwały się przerywane łkaniem słowa starca:
— Quo vadis, Domine?…
I nie słyszał odpowiedzi Nazariusz, lecz do uszu Piotrowych doszedł głos smutny i słodki, który rzekł:
— Gdy ty opuszczasz lud mój, do Rzymu idę, by mnie ukrzyżowano raz wtóry.
Apostoł leżał na ziemi, z twarzą w prochu, bez ruchu i słowa. Nazariuszowi wydało się już, że omdlał lub umarł, ale on powstał wreszcie, drżącymi rękoma podniósł kij pielgrzymi i nic nie mówiąc zawrócił ku siedmiu wzgórzom miasta.
Pacholę zaś, widząc to, powtórzyło jak echo:
— Quo vadis, Domine?…
— Do Rzymu — odrzekł cicho Apostoł.
I wrócił." (Quo vadis, 1896).

• Dodano do galerii Rozmiar: 3,2 MBWyświetleń: 3037 (#1893)
Odcisk stóp Chrystusa w rzymskim kościółku Domine Quo VadisPopiersie Henryka Sienkiewicza w rzymskim kościółku Domine Quo Vadis
Wnętrze bazyliki św. Jana w Łacińskiej Bramie (San Giovanni a Porta Latina) w Rzymie. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Wnętrze bazyliki św. Jana w Łacińskiej Bramie (San Giovanni a Porta Latina) w Rzymie.

"Kościół San Giovanni in Porta Latina pochodzi z końca V wieku, ale był wiele razy przebudowywany. Portyk na starożytnych, granitowych i marmurowych kolumnach i urokliwa kampanila nie pozostawiają wątpliwości co do średniowiecznego pochodzenia kościoła. W środkowej nawie mieści się cykl malowideł (historie ze Starego i Nowego Testamentu) z 1190 roku, posadzka w prezbiterium (opus sectile z kolorowych marmurów) pochodzi również z XII wieku. Kościół był kościołem tytularnym kilku polskich kardynałów, m.in. Bernarda Maciejowskiego i Jana Kazimierza Denhoffa w XVII wieku. Obecnie — Franciszka Macharskiego." (Wojciech Ponikiewski: Rzym i jego czarna arystokracja. Spacerownik historyczny, Warszawa 2009).
• Dodano do galerii Rozmiar: 2,9 MBWyświetleń: 2980 (#1910)
XII-wieczne freski w kościele San Giovanni a Porta LatinaXII-wieczne freski w kościele San Giovanni a Porta LatinaXII-wieczne freski w kościele San Giovanni a Porta Latina
Wnętrze bazyliki św. Wawrzyńca za Murami (San Lorenzo fuori le mura) w Rzymie. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Wnętrze bazyliki św. Wawrzyńca za Murami (San Lorenzo fuori le mura) w Rzymie.

"To, co mamy przed sobą, nie jest podobne do znanego schematu. Nawa jest ogromna, obrzeżona gigantycznymi kolumnami — i nie kończy się absydą, tylko po łuku triumfalnym biegnie dalej i zamyka się ścianą z oknami. Jak gdyby połączyć dwa kościoły skierowane w przeciwną stronę. Dokładnie to.

Wszystko zaczęło się od męczeństwa diakona Wawrzyńca i przeniesienia jego grobu przez Konstantyna do nowo zbudowanej bazyliki. Ale okazało się, że wody podziemne naruszają fundamenty. W VI wieku papież Pelagiusz II decyduje o postawieniu tuż obok nowej świątyni z relikwiami — tak powstaje najstarsza część, zachowana. Budowla z czasów Konstantyna jakiś czas jeszcze działała, potem znikła bez śladu. Napływ wiernych do grobu świętego ciągle wzrastał i w XIII wieku Honoriusz III postanawia kościół powiększyć. Nie naruszając dawnego (z wyjątkiem zburzonej absydy...), dodając dalszy ciąg nawom i zamykając je portykiem, przez który dziś wchodzimy. Poprzednia świątynia patrzyła na północ, ta będzie skierowana na południe. W ten sposób otrzymaliśmy ogromną przestrzeń, gdzie wzrok nie jest zahamowany przez wybitą złotem czaszę, a trafiając na okna, może podjąć imaginacyjną wędrówkę dalej. Stara i nowa część nie są identyczne, mają nieco różny nastrój, ale ta dwudzielność, z pauzą przy dawnym i zachowanym łuku triumfalnym, układa się znakomicie w jedną świątynię. Architekci epoki popełnili nieduży błąd, czy też mieli jakieś powody, aby nowa część nie leżała dokładnie w linii prostej wobec starej — zaplanowali lekkie odchylenie osi. Gdy patrzymy od progu, trudno to stwierdzić gołym okiem, ale w mżącej jasności za ołtarzem, ustawionym pod łukiem, jest jakaś niecodzienna atmosfera. Dopiero narysowany plan pokazuje ugięcie osi, jakby chodziło o działanie jakiejś siły magnetycznej. Połączenie dwóch gmachów zostało zinterpretowane funkcjonalnie: nowsza część, czyli bazylika honoriańska, to przestrzeń, gdzie gromadzą się wierni. Część pelagiańska to chór, prezbiterium, miejsce dla duchownych zamknięte katedrą, czyli marmurowym tronem biskupim." (Ewa Bieńkowska: Spacery po Rzymie, Warszawa 2010).

• Dodano do galerii Rozmiar: 4,5 MBWyświetleń: 2559 (#2064)
Pokaż lokalizację wszystkich panoram
Losowa panorama
Kontakt
Zainteresowany?
Napisz maila na adres
panoramy@zbooy.pl
Najnowszy komentarz
Niedziela, 21 sierpnia 2016: Utworzony w 2009 roku symboliczny cmentarz ofiar Tatr Zachodnich na słowackiej Zwierówce
Zwierówka: symboliczny cmentarz
Da się tym niebieskim hashem pod opisem i tagami :-) Tak czy siak, znalazłem zdjęcie, o które chodziło. Widoki rzeczywiście lepsze... (zbooy)
© Szymon "Zbooy" Madej
2005–2017