Nie działa? Zainstaluj DevalVR, QT lub Flash  polski English Feed RSSŚledź nas na TwitterzeŚledź na Pintereście
Szukaj w panoramach:
»
Zmarzły Staw Gąsienicowy (1788 m) w skalnej kotlinie pod Zawratem w Dolinie Gąsienicowej w Tatrach. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Zmarzły Staw Gąsienicowy (1788 m) w skalnej kotlinie pod Zawratem w Dolinie Gąsienicowej w Tatrach.

W 1839 roku dotarł tu Ludwik Zejszner: "[...] nie zastałem ani śladu wody, tylko niezmierną przestrzeń lejkowatą, zagłębioną, okrytą bryłami granitu znaczniejszych wymiarów, a w samém zagłębieniu płat śniegu, mocno poczerniały. Tu mógłby znaleźć poeta obraz zniszczenia w całém znaczeniu martwéj natury, gdzie ani śladu niéma żyjącego jestestwa, tylko zimne głazy. Takie widoki przyrody, chociaż przez się nieponętne, ze wszech miar są ciekawe; albowiem i najbujniejsza wyobraźnia nie może sobie wystawić nic okropniejszego, większego, nad tę piękności ujemne, że się tak wyrażę." (Podhale i północna pochyłość Tatrów czyli Tatry Polskie, Biblioteka Warszawska t. XXXV, Warszawa 1849).

Poeta znalazł się w osobie Franciszka H. Nowickiego (Zamarzły staw pod Zawratem):

"Skalny kocieł!.. dno jego lód ze śniegiem ścieli,
Czarne, łyse urwiska tego kotła ściany;
To Piekło zamrożone!.. pierzchły zeń szatany
I zamarzły skał rzędem dokoło gardzieli.

Szyba lodu odemnie otchłań stawu dzieli.
Czarny otwór we środku... tam lód roztajany —
Chciałem zajrzeć... zawracam blady, zadumany,
Śmierć tam na mnie spojrzała oczyma topieli.

Wzrok ucieka nad krańce tej natury zmarłej:
Tam, prosto z nieba biała zlatuje drożyna
Z obu stron ją opoki wąwozem zaparły.

Czy tą ścieżką śniegową wiatr-śmiałek się wspina
Na te skalne kolumny, co łuk nieba wsparły?
To Zawrat... nas powiedzie ta biała ścieżyna...".

• Dodano do galerii Rozmiar: 2,1 MBWyświetleń: 4147 (#1686)
Zmarzły Staw Gąsienicowy
Nad brzegiem Czarnego Stawu Gąsienicowego w Tatrach. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Nad brzegiem Czarnego Stawu Gąsienicowego w Tatrach.

"Staw ciemnej, granatowej barwy, dla tego Czarnym zwany, zajmuje znaczną przestrzeń, 31 morgów 1168° kw. na wysokości 5263', a więc wyżej o 803' niż Morskie Oko, a co do rozległości czwarte mu przypadło miejsce w całych Tatrach. Wielkich głębin jego przeźroczystej wody nie ożywia żadna ryba, powierzchnią zaś urozmaica blisko wschodnio-północnego brzegu stercząca wyspa porosła piękną zielonością.

Kształt Czarnego Stawu jest trójkątny, ku północy rozwarty, ku południowi zwężony; w północnym brzegu ma odpływ, który jest początkiem Porońca, co wpada w Poroninie do Białego Dunajca. W źwierciadlanej powierzchni Czarnego Stawu odbijają się malowniczo okoliczne turnie, zwłaszcza Kościelca, który tu w wodzie nurza swe stopy, a na okół piętrzą się gołe ogromne skały, straszące swoją dzikością, od zachodu turnia z podobieństwa do kościoła Kościelcem zwana, z którą łączy się Zmarzły Szczyt, w głębi za niemi turnia Zawratowa, dalej Czarne Ściany z wierzchem ściętym, następnie dwa Granaty, od zachodu Mała Koszysta, na północ zaś wyłom ku Beskidom z widokiem otwartym po nad grzbietem Magóry.

Patrząc ztąd na ten zastęp olbrzymich turni przed nami się od południa wznoszący, wydaje się on niedostępnym i niemożliwym do przebycia, a jednak tędy wiedzie droga do Morskiego Oka przez jedyne przejście, Zawratem nazwane; podróżni śmielsi drapią się po usuwających się pod nogami piargach, nim staną na wierchu Zawratu, którego od Czarnego Stawu nie widać, bo się kryje po za Zmarzły Szczyt złączony z Kościelcem. Koło tego stawu idzie się także na szczyty Granatów tą samą drogą co na Zawrat, aż do Zmarzłego Stawu, odkąd ścieżka skręca się na wschód po nad dolinkę Nad Zmarzłym (6101').

Urocza piękność Czarnego Stawu wprawić każdego musi w zachwyt, gdy słońcem oświecony roztoczy swe wdzięki przed oczyma wielbiciela dziewiczej górskiej przyrody, ustępując jedynie Morskiemu Oku pierwszeństwa w tym względzie, że nie ma brzegów strojnych w świerki i limby, bo leży wyżej od niego, i że okalające go turnie są niższe niż nad Rybiem Jeziorem." (Walery Eljasz: Illustrowany przewodnik do Tatr, Pienin i Szczawnic, Poznań 1870).

• Dodano do galerii Rozmiar: 4,5 MBWyświetleń: 6862 (#506)
Pomnik na miejscu śmierci w lawinie Mieczysława KarłowiczaCzarny Staw Gąsienicowy
Podejście niebieskim szlakiem od Czarnego Stawu Gąsienicowego na Zawrat: w dole pozostaje Zmarzły Staw (1788 m). 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Podejście niebieskim szlakiem od Czarnego Stawu Gąsienicowego na Zawrat: w dole pozostaje Zmarzły Staw (1788 m).

"Dziko tu i strasznie i samotnie. Świat Boży odziany szarą szatą, gdzieniegdzie białym płatkiem śniegu urozmaiconą, jakąś bojaźnią przejmuje umysł człowieka. Na okół nie ma nic, coby duszę rozweselić mogło; nawet nieba gdzieś wysoko nad turniami szukać trzeba, a obróciwszy się po za siebie, zkąd się przyszło, widać krawędź stromej uciętej skały na tle turni Małej Koszystej; ku wschodowi pod stopami ciemnieje stawek Zmarzłym (5670') zwany, bo do lata bywa zamarzniętym; po nad nim dzika dolinka (6101'), którędy wyjście na Granat, dalej dziko poszarpana grań Czarnych Ścian zwanych od doliny Pięciu Stawów Kozim Wierchem (7316') i turni Zawratowej; od zachodu sterczą nagie skały Zmarzłego Wierchu, t. j. turni łączącej Kościelec ze Świnnicą, zaś od południa wyłom między tymi szczytami zowie się Zawratem, który ztąd, zkąd na niego patrzymy, ukazuje się najwspanialej." (Walery Eljasz: Illustrowany przewodnik do Tatr, Pienin i Szczawnic, Poznań 1870).
• Dodano do galerii Rozmiar: 4,5 MBWyświetleń: 7063 (#468)
Zejście z Kasprowego do Murowańca wzdłuż trasy narciarskiej - Gąsienicowe "pojezierze" wciąż przykryte grubą warstwą śniegu. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Zejście z Kasprowego do Murowańca wzdłuż trasy narciarskiej - Gąsienicowe "pojezierze" wciąż przykryte grubą warstwą śniegu.
• Dodano do galerii Rozmiar: 2,9 MBWyświetleń: 5051 (#1182)
Raczkowe Stawy (1697 m) u stóp Raczkowej Czuby i Jarząbczego Wierchu w Dolinie Raczkowej w słowackich Tatrach Zachodnich. 
Kliknij, by zobaczyć tę panoramę w nowym oknie na pełnym ekranie
Raczkowe Stawy (1697 m) u stóp Raczkowej Czuby i Jarząbczego Wierchu w Dolinie Raczkowej w słowackich Tatrach Zachodnich.

"Stawy te od dawna budziły zainteresowanie badaczy. Ich wysokość nad poziomem morza zmnierzył już w r. 1813 Göran Wahlenberg. Zejszner w l. 1845, 1850 i 1856 wymienia dla nich nazwę Morskiego Oka albo Raczkowego Jeziora. Największy i najładniejszy jest przylegający do skał Zadni Staw Raczkowy (1697 m, 0,8 ha, głęb. 8 m, a wg nowszych pomiarów 0,7 ha i 12,3 m). Przedni Staw jest nieco mniejszy i znacznie płytszy (0,67 ha, głęb. 1,2 m). Te same wymiary ma leżący obok niego i łączący się z nim przesmykiem Suchy Staw Raczkowy (0,67 ha), często całkowicie pozbawiony wody (i dlatego pomijany na niektórych mapach). Karmione wodami z płatów śnieżnych, niekiedy do połowy lata wszystkie trzy stawy połączone są w jedno nieregularne jeziorzysko." (Józef Nyka: Tatry Słowackie. Przewodnik, Latchorzew 2011).
• Dodano do galerii Rozmiar: 4,9 MBWyświetleń: 2697 (#2212)
Raczkowe Stawy
Strona
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21
Pokaż lokalizację wszystkich panoram
Losowa panorama
Kontakt
Zainteresowany?
Napisz maila na adres
panoramy@zbooy.pl
Najnowszy komentarz
Czwartek, 2 listopada 2017: Na murach pałacu Pena w portugalskiej Sintrze
Palácio da Pena
Czy to już jest koniec? :( (widz)
© Szymon "Zbooy" Madej
2005–2017